De volgende dag ben ik bij een scholingsbijeenkomst voor mentoren over het fenomeen ‘lover-boy’. Politie en GG&GD geven een goede voorlichting met praktische tips hoe je ontwikkelingen van kinderen kunt herkennen als mentor of docent en welke acties je kunt ondernemen. Onze deskundigheid blijft natuurlijk beperkt en het probleem oplossen is van een andere orde, maar het geeft wel enig houvast hoe je je steentje daaraan bij kunt dragen. De rest van de week gaat op aan overleggen over onderwerpen als de maatschappelijke stage, de governance-code, de CAO-vo, de leerlingenvakantie met de vijf roostervrije dagen in relatie tot de docentvakantie in 2011/2012, de meerjarenbegroting, de instroom van achtstegroepers in onze brugklas één, de aansluiting van TL-4 leerlingen naar en in Havo-4 en de ontwikkeling van de school tot opleidingsschool.

In de week daarna zit een cadeautje. Ik volg de leerroute ‘Bezieling in je werk’ bij ZIN in Vught. Dat is weer eens wat anders dan een professionaliseringscursus met competenties en functieprofielen of een scholing over dossiers als passend onderwijs, de sociale zekerheid of de pensioenen. Bijna herboren zit ik een dag later weer op school. Er is nog veel te leren, met name over mijn eigen gedrag en ‘zijn’. Hopelijk hebben de collega’s er niet al te veel last van.

De week eindigt op zaterdagochtend in het Openlucht Museum. Ik mag dit jaar deel uitmaken van de jury voor de verkiezing van de leraar van het jaar. Samen met twaalf collega’s hebben wij "die Qual der Wahl”. Zowel de laatste drie genomineerden als de eerdere kandidaten vind ik allemaal prima collega’s die ik graag op onze school zou zien werken. Na een twee uur durend overleg zijn we eruit. De opnames kunnen beginnen. Het is wel een enorm circus met veel toeters en bellen aan het worden, anderzijds één dag in de schijnwerpers moet kunnen. Zoveel schouderklopjes krijgen we in het onderwijs nu ook weer niet.

Peter