Column: Shit is mest voor de toekomst!
Dat communicatie binnen een team een fragiel element kan zijn, zullen de meeste âteamspelersâ vast beamen. Waar gecommuniceerd wordt, kunnen soms wat storingen optreden. Meestal is er sprake van een lichte ruis, en zo nu en dan moet er letterlijk worden ingegrepen om âde zenderâ en âde ontvangerâ weer op één lijn te krijgen.
Sinds drie maanden heb ik het genoegen werkzaam te zijn op een basisschool waar men zich heel bewust bezig houdt met âcommunicerenâ. Niet alleen de communicatie naar de kinderen, naar ouders en derden maar ook aan de communicatie onderling besteden we bewust aandacht. Op verzoek van het gehele team is er voor de zomervakantie besloten dit schooljaar te werken aan het herstel van de onderlinge communicatie. Door een opeenstapeling van gebeurtenissen is deze verstoord. Met als gevolg dat het vertrouwen in elkaar en /of in zichzelf naar een dieptepunt is gedaald. De samenwerking en communicatie tussen de leerkrachten bevorderen is een speerpunt in ons schoolplan voor dit schooljaar.
Dezelfde visie, andere organisatie
Het Montessoricollege in Nijmegen en het Montessorilyceum in Den Haag delen hun onderwijskundige visie, maar de manier waarop de schoolorganisaties in elkaar steken, verschilt nogal. In Nijmegen nemen kernteams van docenten het voortouw in de begeleiding van de leerlingen. In Den Haag zijn het de mentoren en de vaksecties die de kar trekken.
Toen het Nijmeegse Montessoricollege vijftien jaar geleden fuseerde, was dat de aanleiding om de school anders te organiseren. Het werd een nieuwe start, met nieuw elan. Rector Janneke Stam: âWe hebben een jaar geĂ«xperimenteerd met een kernteam: een vaste kern van docenten die een groep leerlingen begeleidt. Dat verliep zo goed, dat we die aanpak, weliswaar met wat aanpassingen, op de hele school hebben ingevoerd.â

