Het drukke schooljaar wordt in Nederland gelukkig regelmatig afgewisseld met één of meerdere weken vakanties. Elke juf of meester hoor je rond die tijd weer zuchten en steunen, want het is toch gelukkig alweer bijna vakantie… pfff wat zijn “we” daar aan toe. Tegen de tijd dat de vakanties aanbreken komen ook de ouders weer naar mij als directeur toe. “Is het misschien mogelijk zijn dat Jimmy uit groep 5 de vrijdag vóór de herfstvakantie al vrij krijgt, dat scheelt weer in de drukte op de weg”, “Kan Emma uit groep 7 de week vóór de kerstvakantie vrij krijgen, want dat scheelt zoveel in de kosten van de wintersportvakantie”, “we hebben Suikerfeest en Yasmine is moe, kan ze 2 dagen vrij krijgen?”Of “Tja, we hebben een weekje weg met opa en oma en dat valt nou net buiten de voorjaarsvakantie.”

Zeg je tegen een docent (zoals op verjaardagsfeestjes weleens gebeurt of door een adviescommissie wordt geopperd): “Goh, jullie hebben wel erg veel vakantie!”, komt er steevast hetzelfde antwoord: “Ja, maar dat hebben we ook nodig, want het is een erg zwaar beroep (en jullie hebben tegenwoordig toch ook wel zes of zeven weken?)”.