Kenniscentrum Thema: op de werkvloer
Op de werkvloer (15)
Column: op bezoek bij Jesper
Op vrijdagmiddag 21 september staan we klaar op school om naar Jesper te gaan. Het is een jaar geleden dat we Jesper verloren, en daar willen we samen met de kinderen bij stil staan. Met een groepje van elf kinderen gaan de groepsleerkracht, de directeur en ik naar Jesper!We zijn enorm benieuwd naar het graf van Jesper. Daar staat een kunstwerk op wat Jesper ooit in het klein gemaakt heeft en wat nu als het ware opgeblazen is en op de kop van zijn graf staat. Een soort reliëf met allerlei nissen. Vanuit dit kunstwerk loopt een aluminium ader naar drie glazen gekleurde stenen die uit een steen ontstaan zijn. De paarse steen is van Jesper, zijn silhouet van aluminium ligt daarop met daaronder zijn naam in zijn eigen handschrift.
Column: Kwaliteit
In het verleden was een onderwijzer een gerespecteerd lid van de gemeenschap, en stond in hoog aanzien. Daarnaast was het een voorrecht om naar school te kunnen gaan...
Tegenwoordig lijkt er niets meer goed te zijn aan het basisonderwijs, maar moeten we wel steeds meer. ‘Nederlandse kinderen lezen niet goed genoeg’; ‘Een grote groep kinderen in groep 5 kan niet goed optellen en aftrekken’; ‘School moet meer aandacht geven aan normen en waarden’; ‘Seksuele voorlichting verplicht op basisonderwijs’. En zo kunnen we er allemaal nog wel een paar bij verzinnen. En en passant moet ook het lerarentekort opgelost worden en het niveau van de PABO student omhoog.
Grote en kleine kwaliteit
Zaterdagochtend, vaak het meest ideale moment om het huis op orde te krijgen. Het is lekker weer, dus ik zet de ramen open. De vuile was gaat in de machine en beneden stort ik me op de afwas. Een raar geluid komt van boven. Een soort vreemd getik. Ja hoor, wasmachine kapot. Aangezien een wasmachine onontbeerlijk is, wordt dat dus een nieuwe kopen.
Twee uur later lopen we door de stad. Het stikt van de elektronicazaken in de stad. Bovendien is het druk. Bij De Klein ook. Toch stappen we naar binnen. Een keur aan wasmachines doemt voor ons op.
De rekenles
Tijdens het werken aan mij POV en SOV bladerde ik weer eens door mijn sprokkel boekje en kwam een van de eerste citaten tegen die ik opgeschreven heb:“Wie kan delen, kan vermenigvuldigen”
Ik blijf dit een geweldige uitspraak vinden omdat hij op veel situaties van toepassing is. Je kunt het natuurlijk heel letterlijk nemen en het gemopper op het niveau van het rekenonderwijs aanhalen, maar ik wil deze uitspraak graag in de bredere zin van het woord toelichten.
Column: Waarom bukt de burgemeester?
Laatst zag ik ‘m weer, die Ster-reclame waarbij een directeur de namen van zijn personeelsleden oefent. Misschien kennen jullie ‘m wel: een secretaresse laat een foto zien, hij moet de juiste naam noemen en als dat niet lukt, begint hij weer opnieuw, want de bedrijfsleus is: “wij kennen onze mensen”. Dat is uit mijn hart gegrepen. Op onze school begroeten we de kinderen elke ochtend persoonlijk als ze de school binnenkomen.
Column: De weg kwijt
Als ik niet oplet, rij ik zo naar school….blindelings…ook als ik iets heel anders te doen heb; een bezoekje aan vrienden, een dagje uit of een dringende boodschap. Wil ik níet naar school dan zit mijn man vaak, in de kaart gedoken, naast mij. Hij is de navigator bij uitstek; iemand, die het leuk vind om drie sloten vooruit al de spoorwegovergang aan te kondigen. Zit hij níet naast mij, dan moet ik nadenken en opletten, want de weg naar school is voor mij dé weg! Daar zit ik dan ongemerkt.
Mijn school is een hele leuke. Een goede school ook. We hebben er aardige, welopgevoede kinderen en hardwerkende en inspirerende collega’s. We zijn een katholieke school. We doen aan coöperatief leren en we zijn een school met techniek.
Column: Hondenbaan, hondenbaan, heb ik een hondenbaan?
Het AD Groene Hart kopt: opvolgers gezocht voor hondenbaan. Een artikel over het gevoel van een aantal directeuren in het basisonderwijs die zich dagelijks inzetten, met gemengde gevoelens rondom hun baan.
Ik lees het met slaperige ogen, mijn naam wordt door mijn directeur genoemd, zij vertelt enthousiast over haar nieuwe functie. “Ik kon me niets leukers voorstellen dan leidinggeven op een school.”
Column: kredietcrisis in het onderwijs
Het is toch vreemd. Banken gaan failliet. Ontslagen in het bedrijfsleven zijn onvermijdelijk. Tientallen miljoenen worden door de overheid bijgelegd om banken en particulieren te redden. Ondertussen steken bankdirecteuren miljoenen in hun zak voor het geld in rook opgaat. Tegelijkertijd beginnen gemeentes te beseffen dat zij minder ruim kunnen begroten. Bouwplannen liggen stil, en plannen krijgen een minder stabiele fundering. Bij verschillende gemeentes raakt de bruidsschat op en dat voelt het onderwijs ook. Besturen krijgen het moeilijker, weerstandsvermogen wordt minder. Zeker als het leerlingaantal in bepaalde wijken van grote steden afneemt.
Hogere lasten en energierekeningen, en een stijgende inflatie. Hoe zit dat dan in het onderwijs? Kan de schooldirecteur onder deze financiële druk de schoolbegroting nog sluitend krijgen? En moet dat?
Flexibele vakantietijd
Het drukke schooljaar wordt in Nederland gelukkig regelmatig afgewisseld met één of meerdere weken vakanties. Elke juf of meester hoor je rond die tijd weer zuchten en steunen, want het is toch gelukkig alweer bijna vakantie… pfff wat zijn “we” daar aan toe. Tegen de tijd dat de vakanties aanbreken komen ook de ouders weer naar mij als directeur toe. “Is het misschien mogelijk zijn dat Jimmy uit groep 5 de vrijdag vóór de herfstvakantie al vrij krijgt, dat scheelt weer in de drukte op de weg”, “Kan Emma uit groep 7 de week vóór de kerstvakantie vrij krijgen, want dat scheelt zoveel in de kosten van de wintersportvakantie”, “we hebben Suikerfeest en Yasmine is moe, kan ze 2 dagen vrij krijgen?”Of “Tja, we hebben een weekje weg met opa en oma en dat valt nou net buiten de voorjaarsvakantie.”
Zon door de ramen
Toen George W. Bush in 2005 70.000 stembussen in Irak had geplaatst, riep hij triomfantelijk dat de democratie gevestigd was in dat land. Op dezelfde manier zijn er nu nog scholen die het hebben van een MR verwarren met democratische verhoudingen. De stelling is goed verdedigbaar dat met de komst van de MR het democratische gehalte in scholen drastisch is verminderd.
Community
Ben je al lid?